Nominal Forms
Infinitive: to mun
Participle: munned
Gerund: munning
Cognates
-
Indicative
Present
| I | mun |
| you | mun |
| he;she;it | muns |
| we | mun |
| you | mun |
| they | mun |
Perfect
| I | have munned |
| you | have munned |
| he;she;it | has munned |
| we | have munned |
| you | have munned |
| they | have munned |
Past
| I | munned |
| you | munned |
| he;she;it | munned |
| we | munned |
| you | munned |
| they | munned |
Pluperfect
| I | had munned |
| you | had munned |
| he;she;it | had munned |
| we | had munned |
| you | had munned |
| they | had munned |
Future
| I | will mun |
| you | will mun |
| he;she;it | will mun |
| we | will mun |
| you | will mun |
| they | will mun |
Future Perfect
| I | will have munned |
| you | will have munned |
| he;she;it | will have munned |
| we | will have munned |
| you | will have munned |
| they | will have munned |
Subjunctive
Present
| I | mun |
| you | mun |
| he;she;it | mun |
| we | mun |
| you | mun |
| they | mun |
Perfect
| I | have munned |
| you | have munned |
| he;she;it | have munned |
| we | have munned |
| you | have munned |
| they | have munned |
Imperfect
| I | munned |
| you | munned |
| he;she;it | munned |
| we | munned |
| you | munned |
| they | munned |
Pluperfect
| I | had munned |
| you | had munned |
| he;she;it | had munned |
| we | had munned |
| you | had munned |
| they | had munned |
Conditional
Present
| I | would mun |
| you | would mun |
| he;she;it | would mun |
| we | would mun |
| you | would mun |
| they | would mun |
Perfect
| I | would have munned |
| you | would have munned |
| he;she;it | would have munned |
| we | would have munned |
| you | would have munned |
| they | would have munned |
Imperative
| you | mun |
| we | Let's mun |
| you | mun |
Verbs conjugated like 'mun'
abet,
abhor,
abut,
acquit,
admit,
affrap,
allot,
alum,
amel,
amit,
anagram,
anvil,
apparel,
aret,
arret,
assot,
astun,
attrap,
augur,
avel, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'mun'
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English mone (“shall, must”), from Old Norse munu (“shall, must”), from Proto-Germanic *munaną. See: Middle English '
mone', Old Norse '
munu', Proto-Germanic '
*munaną'.
Sample Sentences
-
Ye mun ha' done wi' all that foolery — ye're gettin' a man now, an' ye mun give over that nonsense. [1894, M E Francis, In a North Country Village:]