Nominal Forms
Infinitive: to disencharm
Participle: disencharmed
Gerund: disencharming
Cognates
-
Indicative
Present
| I | disencharm |
| you | disencharm |
| he;she;it | disencharms |
| we | disencharm |
| you | disencharm |
| they | disencharm |
Perfect
| I | have disencharmed |
| you | have disencharmed |
| he;she;it | has disencharmed |
| we | have disencharmed |
| you | have disencharmed |
| they | have disencharmed |
Past
| I | disencharmed |
| you | disencharmed |
| he;she;it | disencharmed |
| we | disencharmed |
| you | disencharmed |
| they | disencharmed |
Pluperfect
| I | had disencharmed |
| you | had disencharmed |
| he;she;it | had disencharmed |
| we | had disencharmed |
| you | had disencharmed |
| they | had disencharmed |
Future
| I | will disencharm |
| you | will disencharm |
| he;she;it | will disencharm |
| we | will disencharm |
| you | will disencharm |
| they | will disencharm |
Future Perfect
| I | will have disencharmed |
| you | will have disencharmed |
| he;she;it | will have disencharmed |
| we | will have disencharmed |
| you | will have disencharmed |
| they | will have disencharmed |
Subjunctive
Present
| I | disencharm |
| you | disencharm |
| he;she;it | disencharm |
| we | disencharm |
| you | disencharm |
| they | disencharm |
Perfect
| I | have disencharmed |
| you | have disencharmed |
| he;she;it | have disencharmed |
| we | have disencharmed |
| you | have disencharmed |
| they | have disencharmed |
Imperfect
| I | disencharmed |
| you | disencharmed |
| he;she;it | disencharmed |
| we | disencharmed |
| you | disencharmed |
| they | disencharmed |
Pluperfect
| I | had disencharmed |
| you | had disencharmed |
| he;she;it | had disencharmed |
| we | had disencharmed |
| you | had disencharmed |
| they | had disencharmed |
Conditional
Present
| I | would disencharm |
| you | would disencharm |
| he;she;it | would disencharm |
| we | would disencharm |
| you | would disencharm |
| they | would disencharm |
Perfect
| I | would have disencharmed |
| you | would have disencharmed |
| he;she;it | would have disencharmed |
| we | would have disencharmed |
| you | would have disencharmed |
| they | would have disencharmed |
Imperative
| you | disencharm |
| we | Let's disencharm |
| you | disencharm |
Verbs conjugated like 'disencharm'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'disencharm'
discharm,
disenchain,
disenchant,
decharm,
disanchor,
disenclave,
encharm,
becharm,
disarm,
disbench,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From dis- + encharm.
Sample Sentences
-
the fear of a sin had disencharmed him, and caused him to take care lest he lose the substance [1651, Jer[emy] Taylor, “[XXVIII Sermons Preached at Golden Grove; Being for the Summer Half-year, […].] ”, in ΕΝΙΑΥΤΟΣ [Eniautos]. A Course of Sermons for All the Sundays of the Year. […], 2nd edition, London: […] Richard Royston […], published 1654, →OCLC:]