Infinitive: trinå
Supine: trinåð
Indicative
Present
| ig | trinär |
| du | trinär |
| an;ą̊;eð | trinär |
| wįð | trinum |
| ið | trinið |
| dier | trinå |
Past
| ig | trinäð |
| du | trinäð |
| an;ą̊;eð | trinäð |
| wįð | trinäðum |
| ið | trinäðið |
| dier | trinäð |
Imperative
| Sg.2 | trinä |
| Pl.1 | trinum |
| Pl.2 | trinið |
Etymology
Verbs conjugated like trinå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)