Infinitive: striða
Supine: stri’tt
Indicative
Present
| ig | striðer |
| du | striðer |
| an;ą̊;eð | striðer |
| wįð | striðum |
| ið | striðið |
| dier | striða |
Past
| ig | stri’dde |
| du | stri’dde |
| an;ą̊;eð | stri’dde |
| wįð | stri’ddum |
| ið | stri’ddið |
| dier | stri’dde |
Imperative
| Sg.2 | striðe |
| Pl.1 | striðum |
| Pl.2 | striðið |
Etymology
Verbs conjugated like striða
smaiða,
skräða,
birieða,
fräða,
fyöða,
gleða,
lieða,
lyöða,
baiða,
taiða,
kläða,
pryða,
rieða,
styða,
djyöða,
feråða,
flyöða,
glyöða,
blyöða,
bityða, etc. (List truncated at 20 verbs)