Infinitive: storken
Supine: storkenað
Indicative
Present
| ig | storkener |
| du | storkener |
| an;ą̊;eð | storkener |
| wįð | storkenum |
| ið | storkenið |
| dier | storken |
Past
| ig | storkeneð |
| du | storkeneð |
| an;ą̊;eð | storkeneð |
| wįð | storkeneðum |
| ið | storkeneðið |
| dier | storkeneð |
Imperative
| Sg.2 | storkene |
| Pl.1 | storkenum |
| Pl.2 | storkenið |
Etymology
Verbs conjugated like storken
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)