Infinitive: ståkå
Supine: ståkåð
Indicative
Present
| ig | stäkär |
| du | stäkär |
| an;ą̊;eð | stäkär |
| wįð | stäkum |
| ið | stäkið |
| dier | ståkå |
Past
| ig | stäkäð |
| du | stäkäð |
| an;ą̊;eð | stäkäð |
| wįð | stäkäðum |
| ið | stäkäðið |
| dier | stäkäð |
Imperative
| Sg.2 | stäkä |
| Pl.1 | stäkum |
| Pl.2 | stäkið |
Etymology
Verbs conjugated like ståkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,