Infinitive: snakka
Supine: snakkað
Indicative
Present
| ig | snakker |
| du | snakker |
| an;ą̊;eð | snakker |
| wįð | snakkum |
| ið | snakkið |
| dier | snakka |
Past
| ig | snakkeð |
| du | snakkeð |
| an;ą̊;eð | snakkeð |
| wįð | snakkeðum |
| ið | snakkeðið |
| dier | snakkeð |
Imperative
| Sg.2 | snakke |
| Pl.1 | snakkum |
| Pl.2 | snakkið |
Etymology
Verbs conjugated like snakka
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)