Infinitive: sigå
Supine: sigåð
Indicative
Present
| ig | sigär |
| du | sigär |
| an;ą̊;eð | sigär |
| wįð | sigum |
| ið | sigið |
| dier | sigå |
Past
| ig | sigäð |
| du | sigäð |
| an;ą̊;eð | sigäð |
| wįð | sigäðum |
| ið | sigäðið |
| dier | sigäð |
Imperative
| Sg.2 | sigä |
| Pl.1 | sigum |
| Pl.2 | sigið |
Etymology
Verbs conjugated like sigå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)