Infinitive: rieða
Supine: rie’tt
Indicative
Present
| ig | rieðer |
| du | rieðer |
| an;ą̊;eð | rieðer |
| wįð | rieðum |
| ið | rieðið |
| dier | rieða |
Past
| ig | rie’dde |
| du | rie’dde |
| an;ą̊;eð | rie’dde |
| wįð | rie’ddum |
| ið | rie’ddið |
| dier | rie’dde |
Imperative
| Sg.2 | rieðe |
| Pl.1 | rieðum |
| Pl.2 | rieðið |
Etymology
From Old Norse reiða, from Proto-Germanic *raidijaną. Cognate with Swedish reda. See: Proto-Germanic '
*raidijaną', Swedish '
reda'.
Verbs conjugated like rieða
smaiða,
skräða,
birieða,
fräða,
fyöða,
gleða,
lieða,
lyöða,
baiða,
taiða,
kläða,
pryða,
rieða,
styða,
djyöða,
feråða,
flyöða,
glyöða,
blyöða,
bityða, etc. (List truncated at 20 verbs)