Infinitive: miðikk
Supine: miðikkað
Indicative
Present
| ig | miðikker |
| du | miðikker |
| an;ą̊;eð | miðikker |
| wįð | miðikkum |
| ið | miðikkið |
| dier | miðikk |
Past
| ig | miðikkeð |
| du | miðikkeð |
| an;ą̊;eð | miðikkeð |
| wįð | miðikkeðum |
| ið | miðikkeðið |
| dier | miðikkeð |
Imperative
| Sg.2 | miðikke |
| Pl.1 | miðikkum |
| Pl.2 | miðikkið |
Etymology
Verbs conjugated like miðikk
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)