Infinitive: klara
Supine: klarað
Indicative
Present
| ig | klarer |
| du | klarer |
| an;ą̊;eð | klarer |
| wįð | klarum |
| ið | klarið |
| dier | klara |
Past
| ig | klareð |
| du | klareð |
| an;ą̊;eð | klareð |
| wįð | klareðum |
| ið | klareðið |
| dier | klareð |
Imperative
| Sg.2 | klare |
| Pl.1 | klarum |
| Pl.2 | klarið |
Etymology
Verbs conjugated like klara
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)