Infinitive: gruo
Supine: gruoeð
Indicative
Present
| ig | gruor |
| du | gruor |
| an;ą̊;eð | gruor |
| wįð | gruorum |
| ið | gruorið |
| dier | gruo |
Past
| ig | gruo’dde |
| du | gruo’dde |
| an;ą̊;eð | gruo’dde |
| wįð | gruo’ddum |
| ið | gruo’ddið |
| dier | gruo’dde |
Imperative
| Sg.2 | gruo |
| Pl.1 | gruorum |
| Pl.2 | gruorið |
Etymology
Verbs conjugated like gruo
nǫ,
mǫ,
gǫ,
så,
biruo,
trå,
ruo,
spå,
bitruo,
gnųo,
gruo,
truo,
snųo,
skuo,
