Infinitive: faingen
Supine: faingenað
Indicative
Present
| ig | faingener |
| du | faingener |
| an;ą̊;eð | faingener |
| wįð | faingenum |
| ið | faingenið |
| dier | faingen |
Past
| ig | faingeneð |
| du | faingeneð |
| an;ą̊;eð | faingeneð |
| wįð | faingeneðum |
| ið | faingeneðið |
| dier | faingeneð |
Imperative
| Sg.2 | faingene |
| Pl.1 | faingenum |
| Pl.2 | faingenið |
Etymology
Verbs conjugated like faingen
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)