Infinitive: duka
Supine: dukað
Indicative
Present
| ig | duker |
| du | duker |
| an;ą̊;eð | duker |
| wįð | dukum |
| ið | dukið |
| dier | duka |
Past
| ig | dukeð |
| du | dukeð |
| an;ą̊;eð | dukeð |
| wįð | dukeðum |
| ið | dukeðið |
| dier | dukeð |
Imperative
| Sg.2 | duke |
| Pl.1 | dukum |
| Pl.2 | dukið |
Etymology
Verbs conjugated like duka
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)