Infinitive: dikta
Supine: diktað
Indicative
Present
| ig | dikter |
| du | dikter |
| an;ą̊;eð | dikter |
| wįð | diktum |
| ið | diktið |
| dier | dikta |
Past
| ig | dikteð |
| du | dikteð |
| an;ą̊;eð | dikteð |
| wįð | dikteðum |
| ið | dikteðið |
| dier | dikteð |
Imperative
| Sg.2 | dikte |
| Pl.1 | diktum |
| Pl.2 | diktið |
Etymology
Verbs conjugated like dikta
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)