Infinitive: bråkå
Supine: bråkåð
Indicative
Present
| ig | bräkär |
| du | bräkär |
| an;ą̊;eð | bräkär |
| wįð | bräkum |
| ið | bräkið |
| dier | bråkå |
Past
| ig | bräkäð |
| du | bräkäð |
| an;ą̊;eð | bräkäð |
| wįð | bräkäðum |
| ið | bräkäðið |
| dier | bräkäð |
Imperative
| Sg.2 | bräkä |
| Pl.1 | bräkum |
| Pl.2 | bräkið |
Etymology
Verbs conjugated like bråkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,