Nominal Forms
Infinitive: to unteach
Participle: untaught; unteached
Gerund: unteaching
Indicative
Present
| I | unteach |
| thou | unteachest |
| he;she;it | unteacheth; unteaches |
| we | unteach |
| ye | unteach |
| they | unteach |
Preterit (Past)
| I | untaught; unteached |
| thou | untaught(e)st; unteached(e)st |
| he;she;it | untaught; unteached |
| we | untaught; unteached |
| ye | untaught; unteached |
| they | untaught; unteached |
Subjunctive
Present
| I | unteach |
| thou | unteach |
| he;she;it | unteach |
| we | unteach |
| ye | unteach |
| they | unteach |
Preterit (Past)
| I | untaught; unteached |
| thou | untaught(e)st; unteached(e)st |
| he;she;it | untaught; unteached |
| we | untaught; unteached |
| ye | untaught; unteached |
| they | untaught; unteached |
Imperative