Nominal Forms
Infinitive: to sadducise
Participle: sadducised
Gerund: sadducising
Transitiviness: intransitive
Hyphenation: sad"du*cise
Indicative
Present
| I | sadducise |
| thou | sadducise(e)st |
| he;she;it | sadduciseth; sadducises |
| we | sadducise |
| ye | sadducise |
| they | sadducise |
Preterit (Past)
| I | sadducised |
| thou | sadducised(e)st |
| he;she;it | sadducised |
| we | sadducised |
| ye | sadducised |
| they | sadducised |
Subjunctive
Present
| I | sadducise |
| thou | sadducise |
| he;she;it | sadducise |
| we | sadducise |
| ye | sadducise |
| they | sadducise |
Preterit (Past)
| I | sadducised |
| thou | sadducised(e)st |
| he;she;it | sadducised |
| we | sadducised |
| ye | sadducised |
| they | sadducised |
Imperative
| thou | sadducise |
| ye | sadducise |