Infinitive: to gleen
Participle: gleened
Gerund: gleening
| I | gleen |
| thou | gleen(e)st |
| he;she;it | gleeneth; gleens |
| we | gleen |
| ye | gleen |
| they | gleen |
| I | gleened |
| thou | gleened(e)st |
| he;she;it | gleened |
| we | gleened |
| ye | gleened |
| they | gleened |
| I | gleen |
| thou | gleen |
| he;she;it | gleen |
| we | gleen |
| ye | gleen |
| they | gleen |
| I | gleened |
| thou | gleened(e)st |
| he;she;it | gleened |
| we | gleened |
| ye | gleened |
| they | gleened |
| thou | gleen |
| ye | gleen |
Notes: