Nominal Forms
Infinitive: to disavouch
Participle: disavouched
Gerund: disavouching
Transitiviness: transitive
Hyphenation: dis`a*vouch"
Indicative
Present
| I | disavouch |
| thou | disavouchest |
| he;she;it | disavoucheth; disavouches |
| we | disavouch |
| ye | disavouch |
| they | disavouch |
Preterit (Past)
| I | disavouched |
| thou | disavouched(e)st |
| he;she;it | disavouched |
| we | disavouched |
| ye | disavouched |
| they | disavouched |
Subjunctive
Present
| I | disavouch |
| thou | disavouch |
| he;she;it | disavouch |
| we | disavouch |
| ye | disavouch |
| they | disavouch |
Preterit (Past)
| I | disavouched |
| thou | disavouched(e)st |
| he;she;it | disavouched |
| we | disavouched |
| ye | disavouched |
| they | disavouched |
Imperative
| thou | disavouch |
| ye | disavouch |