fare – Danish verb conjugation

Danish verb forms of fare

Nominal Forms

Infinitive: fare
Present participle: Past participle: faret

Cognates

-

Indicative

Present

jegfarer
dufarer
hanfarer
vifarer
Ifarer
defarer

Present Perfect

jeghar faret; er faret
duhar faret; er faret
hanhar faret; er faret
vihar faret; er faret
Ihar faret; er faret
dehar faret; er faret

Past

jegfor; farede
dufor; farede
hanfor; farede
vifor; farede
Ifor; farede
defor; farede

Past Perfect

jeghavde faret; var faret
duhavde faret; var faret
hanhavde faret; var faret
vihavde faret; var faret
Ihavde faret; var faret
dehavde faret; var faret

Future

jegvil fare
duvil fare
hanvil fare
vivil fare
Ivil fare
devil fare

Future Perfect

jegvil have faret; vil være faret
duvil have faret; vil være faret
hanvil have faret; vil være faret
vivil have faret; vil være faret
Ivil have faret; vil være faret
devil have faret; vil være faret

Conditional

Present

jegville fare
duville fare
hanville fare
viville fare
Iville fare
deville fare

Perfect

jegville have faret; ville være faret
duville have faret; ville være faret
hanville have faret; ville være faret
viville have faret; ville være faret
Iville have faret; ville være faret
deville have faret; ville være faret

Imperative

dufar

Verbs similar to 'fare'

farve, fase, fire, fore, føre, fyre, vare, abe, ae, ære,

Translations

  • fare, to travel
  • Etymology

    From Old Danish fara, faræ, from Old Norse fara, from Proto-Germanic *faraną, English fare, German fahren. See: Old Norse 'fara', Proto-Germanic '*faraną', English 'fare', German, old spelling 'fahren'.

    Verbs referencing "fare"

    English fear, German, old spelling fahren, Danish føre, Alemannic German faare, Hunsrik faare, German, Pennsylvania faahre.

    Sample Sentences