Noun: σίφων
Hyphenation:
Gender:
Nominative
| Singular | σῑ́φων |
| Dual | σῑ́φωνε |
| Plural | σῑ́φωνες |
| Singular | sī́phōn |
| Dual | sī́phōne |
| Plural | sī́phōnes |
Genitive
| Singular | σῑ́φωνος |
| Dual | σῑφώνοιν |
| Plural | σῑφώνων |
| Singular | sī́phōnos |
| Dual | sīphṓnoin |
| Plural | sīphṓnōn |
Dative
| Singular | σῑ́φωνῐ |
| Dual | σῑφώνοιν |
| Plural | σῑ́φωσῐ; σῑ́φωσῐν |
| Singular | tōî sī́phōnĭ |
| Dual | sīphṓnoin |
| Plural | sī́phōsĭ; sī́phōsĭn |
Accusative
| Singular | σῑ́φωνᾰ |
| Dual | σῑ́φωνε |
| Plural | σῑ́φωνᾰς |
| Singular | sī́phōnă |
| Dual | sī́phōne |
| Plural | sī́phōnăs |
Vocative
| Singular | σῑ́φων |
| Dual | σῑ́φωνε |
| Plural | σῑ́φωνες |
| Singular | sī́phōn |
| Dual | sī́phōne |
| Plural | sī́phōnes |
Sample Sentences
Nouns inflected like σίφων
σίφων,
Etymology
A technical term, with a formation similar to ἄμβων (ámbōn) and δόλων (dólōn), of uncertain origin. Possibly a non-Indo-European loan of sound-symbolic origin, particularly from a Mediterranean substrate language. Usually connected to Latin tībia (“shinbone; pipe, flute”), also of unclear origin. See: Latin Nouns '
tībia'.
Verbs referencing "σίφων"
Latin Nouns
tibia, Spanish Nouns
sifón, English Nouns
siphon, French Nouns
siphon, Italian Nouns
sifone, Irish Nouns
siofón, Latin Nouns
siphunculus, English Nouns
siphuncule, Czech Nouns
sifon, Romanian Nouns
sifon, German Nouns
Siphon, Latin Nouns
sipho, Polish Nouns
syfon.
Translations