|
Infinitivo: oír; ouvir
Participio: oído; ouvido
Xerundio:
oíndo; ouvindo
|
|
| Indicativo |
Subxuntivo |
|
Presente
eu oio; ouzo
ti oes; ouves
el oe; ouve
nós oímos; ouvimos
vós oídes; ouvides
eles oen; ouven
|
|
Imperfecto
eu oía; ouvía
ti oías; ouvías
el oía; ouvía
nós oïamos; ouvíamos
vós oïades; ouvíades
eles oían; ouvían
|
|
Futuro
eu oírei; ouvirei
ti oírás; ouvirás
el oírá; ouvirá
nós oíremos; ouviremos
vós oíredes; ouviredes
eles oírán; ouvirán
|
|
Pretérito perfecto
eu oín; ouvín
ti oíche; ouviche
el oíu; ouviu; oíu
nós oímos; ouvimos
vós oístes; ouvistes
eles oíron; ouviron
|
|
Pretérito pluscuamperfecto
eu oíra; ouvira
ti oíras; ouviras
el oíra; ouvira
nós oíramos; ouviramos
vós oírades; ouvirades
eles oíran; ouviran
|
|
|
Presente (subxuntivo I)
eu oia; ouza
ti oias; ouzas
el oia; ouza
nós oiamos; ouzamos
vós oiades; ouzades
eles oian; ouzan
|
|
Imperfecto (subxuntivo II)
eu oíse; ouvise
ti oíses; ouvises
el oíse; ouvise
nós oísemos; ouvisemos
vós oísedes; ouvisedes
eles oísen; ouvisen
|
|
Futuro
eu oír; ouvir
ti oíres; ouvires
el oír; ouvir
nós oírmos; ouvirmos
vós oírdes; ouvirdes
eles oíren; ouviren
|
|
| (Condicional) |
|
Futuro hipotético
eu oíría; ouviría
ti oírías; ouvirías
el oíría; ouviría
nós oíriamos; ouviriamos
vós oíriades; ouviriades
eles oírían; ouvirían
|
|
| Imperativo |
Infinitivo Conxugado |
|
ti oe; ouve
el oia; ouza
nós oiamos; ouzamos
vós oíde; ouvide
eles oian; ouzan
|
eu oir; oir
ti oires; oires
el oir; oir
nós oirmos; oirmos
vós oirdes; oirdes
eles oiren; oiren
|